لباس‌های ضد عفونی: فناوری‌های جدید برای محافظت افزایش‌یافته

درک محافظت سدی لباس‌های جداسازی و استانداردهای صنعتی

نقش رتبه‌بندی سطح AAMI برای لباس‌های محافظ جداسازی در محیط‌های بالینی

سطوح حفاظتی برای لباس‌های عایق، استانداردهای خود را از چیزی به نام چارچوب AAMI PB70 می‌گیرند. در واقع، این سیستم لباس‌ها را به چهار دسته مختلف بسته به میزان مقاومت آنها در برابر مایعات تقسیم می‌کند. در پایین‌ترین سطح، لباس‌های سطح ۱ قرار دارند که برای موقعیت‌هایی با خطر کم طراحی شده‌اند، مثلاً در مراقبت‌های روتین از بیماران. این لباس‌ها تنها تا فشار ۱٫۵ پوند بر اینچ مربع آب را قبل از نشت تحمل می‌کنند. در مقابل، لباس‌های سطح ۴ که در اتاق‌های جراحی استفاده می‌شوند، می‌توانند در واقع بیش از ۵۰ psi فشار را تحمل کنند. برخی تحقیقات اخیر نشان داده‌اند که حدود یک چهارم متخصصان مراقبت‌های بهداشتی در هنگام استفاده از گونه‌های با رتبه پایین‌تر، با نفوذ مایعات از طریق لباس خود مشکل دارند. این موضوع به وضوح نشان می‌دهد که چرا انتخاب رتبه مناسب لباس متناسب با خطرات واقعی موجود در محیط‌های پزشکی مختلف، اهمیت بالایی دارد.

سطوح مقاومت در برابر مایعات و حفاظت سدی تعریف‌شده توسط استانداردهای ASTM F3352

استاندارد ASTM F3352-19 عملکرد روپوش‌های جداسازی را از طریق آزمون نفوذ خون مصنوعی کمّی می‌کند. روپوش‌ها باید جذب مایع کمتر از 4 گرم در مناطق حساس نشان دهند تا بتوانند گواهی سطح 3/4 را کسب کنند. این استاندارد با ارائه آستانه‌های قابل اندازه‌گیری برای اثربخشی سد در برابر ویروس‌ها و باکتری‌ها، تکمیل‌کننده رتبه‌بندی AAMI است.

آزمون فشار هیدرواستاتیک (AATCC 127) و تأثیر آن بر انتخاب روپوش

AATCC 127 مقاومت یک ماده در برابر نفوذ آب تحت فشار را ارزیابی می‌کند. روپوش‌هایی که در برابر فشار 50 سانتی‌متری آب (سطح 4) پاس شوند، خطر آلودگی را در جراحی‌های پرخطر به میزان 63٪ در مقایسه با گزینه‌های سطح 2 کاهش می‌دهند. تحقیقات نشان می‌دهد روپوش‌های دو لایه سطح 2 نمی‌توانند الزامات هیدرواستاتیک تک‌لایه سطح 3 را برآورده کنند.

آزمون نفوذ ضربه‌ای (AATCC 42) به عنوان معیاری از دفاع در برابر مواجهه واقعی با مایعات

این آزمون با پرتاب 500 میلی‌لیتر آب با سرعت 1 متر بر ثانیه به سطح روسری، پاشش را شبیه‌سازی می‌کند. روسری‌های سطح 2 اجازه نفوذ ∆4.5 گرم مایع را می‌دهند—عاملی حیاتی در محافظت در برابر قطیره‌های تنفسی در حین شدت‌گذاری. مراکزی که از روسری‌های معتبر AATCC 42 استفاده می‌کنند، 31 درصد کاهش عفونت‌های به دنبال مراقبت (HAIs) را در تخصص‌های پرتماس مثل پولمونولوژی گزارش داده‌اند.

روسری‌های پیشرفته جداسازی در پیشگیری از عفونت و کاهش عفونت‌های به دنبال مراقبت (HAIs)

چگونه محافظت بهتر در برابر عوامل انتقال، عفونت‌های به دنبال مراقبت (HAIs) را کاهش می‌دهد

لباس‌های محافظ با کیفیت‌تر تفاوت واقعی در کاهش عفونت‌های بیمارستانی ایجاد کرده‌اند، زیرا توانایی بهتری در مسدود کردن مایعات و حفظ استحکام ساختاری دارند. بر اساس مطالعات اخیر که توسط پونمون در سال ۲۰۲۳ ذکر شده، بیمارستان‌هایی که از لباس‌های معمولی به لباس‌های رده AAMI سطح ۳ یا ۴ تغییر کرده‌اند، به‌طور کلی بین ۳۰ تا ۵۰ درصد عفونت کمتری داشته‌اند. ارتباط اینجا در واقع بسیار ساده است – این لباس‌های به‌روزرسانی‌شده در لحظات پرخطر، هنگامی که پزشکان دست به درمان زخم یا انجام شدت‌دهی می‌زنند و سطح قرار گرفتن در معرض آلودگی بیشتر است، اجازه نمی‌دهند میکروب‌ها به راحتی عبور کنند.

یکی از مهم‌ترین مواردی که باید هنگام بررسی تجهیزات محافظتی در نظر گرفت، نحوه کاهش آنچه که «عبور ضربه‌ای» نامیده می‌شود، است؛ به عبارت دیگر زمانی که مایعات از ماده روپوش عبور می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهند که حدود یک چهارم کارکنان مراقبت‌های بهداشتی شاهد این اتفاق در روپوش‌های استاندارد بوده‌اند و تقریباً نیمی از آن‌ها گزارش پارگی در حین فعالیت‌های معمول مراقبت از بیمار را داده‌اند. مدل‌های جدیدتر موجود در بازار این مشکل را با استفاده از چندین لایه ساختار پارچه خاص حل می‌کنند. این مواد استاندارد ASTM F3352 برای مقاومت در برابر آب را برآورده یا از آن فراتر می‌روند، بدین معنا که می‌توانند فشارهای معادل حدود ۵۰ سانتی‌متر ارتفاع ستون آب را تحمل کنند. این امر باعث می‌شود تا به مراتب بهتر در برابر مواد خطرناکی مانند عوامل بیماری‌زا از طریق خون و سایر مایعات بدن که خطر عفونت دارند، مقاومت کنند.

مطالعه موردی: کاهش عفونت‌های محل جراحی با استفاده از روپوش‌های جداسازی با سد بالا

در اوایل سال 2024، یک مطالعه گسترده در 18 بیمارستان مختلف چیزی قابل توجه نشان داد - زمانی که از روسری‌های سطح 4 جداسازی در طی عمل‌های ارتوپدی و شکمی استفاده کردند، عفونت‌های محل جراحی حدوداً 40٪ کاهش یافت. تیم تحقیق فکر می‌کند این اتفاق به این دلیل رخ داده که این روسری‌های درجه بالا به راحتی اجازه عبور میکروب‌ها را نمی‌دهند، برخلاف گزینه‌های ارزان‌تر. آزمایش‌ها نشان داد که نفوذپذیری آن‌ها کمتر از 1٪ طبق استاندارد AATCC 42 بوده که در مقایسه با تجهیزات محافظتی معمولی تقریباً چیزی نیست. پس از تغییر، کارکنان بیمارستان هم رعایت رویه‌های صحیح پوشیدن و درآوردن روسری را بهتر انجام دادند. بسیاری از پرستاران اشاره کردند که احساس اطمینان بیشتری نسبت به محافظت خود در حین کار دارند، چرا که می‌دانند چیزی می‌پوشند که واقعاً در برابر آن عوامل بیماری‌زا مؤثر است.

نتایج کلیدی:

• کاهش 62 درصدی در استافیلوکوکوس آورئوس انتقال
• 28 درصد کمتر انحراف از پروتکل در جراحی‌های طولانی‌مدت
• صرفه‌جویی سالانه 740 هزار دلاری در هر مرکز به ازای هزینه‌های مرتبط با عفونت

این یافته‌ها اهمیت تناسب عملکرد روسری با سطوح خطر روش‌ها، به ویژه در محیط‌های جراحی، را از نظر هزینه و فایده برجسته می‌کند.

نوآوری‌های مواد بهبود دهنده دوام و عملکرد روسری‌های قرنطینه

روسری‌های قرنطینه مدرن از مواد کامپوزیتی غیربافت استفاده می‌کنند که استحکام کششی آن‌ها بیش از 35 نیوتن بر سانتیمتر مربع بوده و در عین حال انعطاف‌پذیری حفظ می‌شود — که بهبودی 20 درصدی نسبت به پلی‌پروپیلن اسپان‌بُند سنتی است (داده‌های آزمون ASTM D5035، 2024). این پارچه‌های چندلایه شامل مناطق آبدوست و آب‌گریز هستند و دفع مایعات را بدون کاهش قابلیت تنفس در طول روش‌های طولانی‌مدت بهینه می‌کنند.

2023 مجله مهندسی بهداشتی و درمانی مطالعه‌ای نشان داد که روسری‌های دارای لایه‌های پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) متصل به صورت ضربدری مقاومت پارگی 40 درصدی بالاتری در طول انتقال شبیه‌سازی شده بیمار داشتند (پروتکل دوام شستشو AATCC 122). این نوآوری مستقیماً به 18 درصد از خرابی‌های روسری قرنطینه که به شکستگی درزها در وظایف بالینی با تحرک بالا مرتبط است، پاسخ می‌دهد (تحلیل ریسک CDC NIOSH 2024).

برای حفظ یکپارچگی سد در شرایط استفاده پویا، تولیدکنندگان اکنون از آزمون کشش سه محوره استفاده می‌کنند که تنش‌های واقعی مانند دسترسی جانبی و خم شدن را شبیه‌سازی می‌کند. روسری‌هایی که معیارهای به‌روز شده ANSI/AAMI PB70:2024 سطح 3 را برآورده می‌کنند، می‌توانند بیش از ۱۲ psi فشار هیدرولیکی را بدون نشت تحمل کنند — عاملی حیاتی برای کنترل بار ویروسی در طی رویه‌های تولید کننده آئروسل.

انتخاب مبتنی بر شواهد روسری‌های جداسازی بر اساس سطح خطر بالینی

تطبیق رتبه‌بندی AAMI برای روسری‌های جداسازی با رویه‌های بالینی

هنگامی که بیمارستان‌ها سطوح محافظت سدآمیز را با خطرات واقعی رویه‌های پزشکی تطبیق می‌دهند، بر اساس تحقیقات مؤسسه AAMI در سال 2023، استفاده نادرست از لباس‌های محافظ حدود ۳۸٪ کاهش می‌یابد. برای کارهای روزمره مانند گرفتن خون یا دوخت زخم، لباس‌های سطح ۲ به خوبی جوابگوی نیاز هستند، چرا که این موقعیت‌ها به عنوان شرایط کم‌خطر در نظر گرفته می‌شوند. اما در موارد اورژانسی مانند قرار دادن لوله در راه‌های هوایی بیماران در حین اقدامات باززنی یا درمان آسیب‌های جدی، حفاظت سطح ۳ کاملاً ضروری می‌شود. داده‌های جمع‌آوری‌شده از محیط‌های مختلف مراقبت‌های بهداشتی در سال ۲۰۲۴ چیز جالبی را نشان می‌دهند. مراکزی که از پروتکل‌های استاندارد شده برای انتخاب لباس محافظ پیروی می‌کردند، تقریباً ۳۰٪ کمتر عفونت‌های بیمارستانی را تجربه کردند، صرفاً به این دلیل که کادر درمان لباس‌هایی را انتخاب می‌کردند که استانداردهای مقاومت در برابر مایعات تعیین‌شده در راهنمایی‌های ASTM F3352 را رعایت می‌کردند. این رویکرد عملی نه تنها هزینه‌ها را کاهش می‌دهد، بلکه هم بیماران و هم پرسنل پزشکی را به طور همزمان محافظت می‌کند.

طبقه‌بندی ریسک در محیط‌های اورژانس در مقابل مراقبت‌های عادی

بخش‌های اورژانس به دلیل خطرات بیشتر ناشی از خونریزی کنترل‌نشده یا آئروسل‌های عفونی، ۷۳٪ بیشتر از کلینیک‌های سرپایی از روسره‌های انزوا سطح ۳/۴ استفاده می‌کنند. در مقابل، معاینات فیزیکی معمولی تنها به محافظت سطح ۱ نیاز دارند و آزمون فشار هیدرواستاتیک AATCC 127، کارایی ۹۵٪ را در برابر تماس تصادفی با مایعات تأیید می‌کند.

تحلیل اختلاف نظر: استفاده بیش از حد از روسره‌های سطح ۴ در محیط‌های کم‌خطر

طبق نظرسنجی‌های اخیر، تقریباً نیمی از کارکنان بهداشت و درمان هنگام انجام کارهایی که نیازی به جراحی ندارد، هم از پوشش‌های عزل سطح ۴ استفاده می‌کنند، عمدتاً به این دلیل که فکر می‌کنند این کار نسبت به رعایت توصیه‌های واقعی AAMI ایمن‌تر است. اما صبر کنید، سال گذشته مطالعه‌ای در مجله Environmental Technology and Innovation منتشر شد که موضوع را از زاویه دیگری بررسی کرد. محققان کشف کردند که پوشش‌های معمولی سطح ۳ توانستند در شرایط با خطر متوسط، تقریباً تمام عوامل بیماری‌زا (حدود ۹۹٫۳ درصد) را متوقف کنند. این یافته باعث شده است که مردم درباره به‌روزرسانی قوانین فعلی ایمنی بحث کنند. اگر بیمارستان‌ها به استفاده مناسب از پوشش‌های سطح پایین‌تر بازگردند، فقط در زمینه مواد، صنعت به طور کلی می‌تواند سالانه حدود دوازده میلیون دلار پس‌انداز کند.

سوالات متداول

چارچوب AAMI PB70 چیست؟

چارچوب AAMI PB70 سیستمی از استانداردها است که پوشش‌های عزل را بر اساس توانایی مقاومت در برابر مایعات به چهار سطح تقسیم می‌کند.

آزمون AATCC 127 چه اهمیتی دارد؟

آزمون AATCC 127 مقاومت یک ماده در برابر نفوذ آب تحت فشار را ارزیابی می‌کند که به تعیین اثربخشی روپوش در محیط‌های با قرارگیری بالا کمک می‌کند.

چرا روپوش‌های سطح 3/4 در بخش‌های اورژانس ترجیح داده می‌شوند؟

روپوش‌های سطح 3/4 در بخش‌های اورژانس به دلیل خطرات بالاتر قرارگیری در معرض عوامل بیماری‌زا ترجیح داده می‌شوند، زیرا حفاظت بهتری در برابر خونریزی و آئروسل‌های عفونی فراهم می‌کنند.

آیا استفاده از روپوش سطح 4 برای رویه‌های کم‌خطر ضروری است؟

خیر، روپوش‌های سطح 4 اغلب در محیط‌های کم‌خطر بیش از حد استفاده می‌شوند. مطالعات نشان داده‌اند که روپوش‌های سطح 3 می‌توانند در شرایط با خطر متوسط به‌طور مؤثری از عبور پاتوژن‌ها جلوگیری کنند که لزوم تطبیق دقیق‌تر سطح روپوش با خطر رویه بالینی را نشان می‌دهد.

چه موادی دوام روپوش را بهبود می‌بخشند؟

روپوش‌های نوین از مواد مرکب غیربافتی و لایه‌های پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) متصل به هم به صورت عرضی استفاده می‌کنند که استحکام کششی و مقاومت در برابر پارگی را افزایش داده و از ترک خوردگی در دوخت‌ها جلوگیری می‌کنند.